Nie rozmawiam z wami

Żenia ma 15 lat i ma swoją cechę - nie rozmawia ze wszystkimi i nie zawsze, ale to nie zależy od jej woli. Wczesnym dzieciństwie Żenia wykazywała niezwykłe zdolności: wcześnie zaczęła mówić i czytać, szybko zapamiętywała wiersze, była towarzyska i wesoła. Ale jeden przypadek w przedszkolu - i wszystko poszło źle. Podczas gdy Żenia zmaga się z wybiórczą mutyzmem i rozmawia ze światem przez zdjęcia, nauczyciele uważają ją za osobę niezdolną do nauki, a koledzy z klasy nazywają ją mutantką. Mimo to, w swoich wewnętrznych monologach Żenia wciąż jest emocjonalna, spostrzegawcza i mądra. Jej serdecznego ciepła wystarcza zarówno dla wujka Franka, kłócącego się z bliskimi, jak i dla rodziców, przetrwających bez wypłaty w latach 90-tych, a nawet dla ocalenia krowy Zorjki, którą transportują na rzeź. Siostra Sonia i szkolny przyjaciel Fed pomyśleli dla Żenii sposób wyjścia - wystarczy, że będzie podążała za ich planem i zdecyduje się na bunt w szkole, ale rzeczywistość to nie film. Może odpowiedzi podadzą testy z magazynów, w których Żenia szuka odpowiedzi? Ale one jeszcze bardziej ją mylą.

A podczas gdy świat wokół rozrywa się od huku dialogów, strajków i cichego krzyku ulubionego muzyka Żenii - Kurta Cobaina, dziewczynka sama znajduje sposób, aby wreszcie wszyscy ją usłyszeli. Ta opowieść to historia (lub jej własny kraj) tej samej Żenii, znanej wielu z ekranizowanej powieści „Kraj Saszy”.