Rycerze korony cierniowej: Powstanie Białego ruchu, uformowanie Armii Dobrowolnej i Pierwsza Kubańska (Lodowa) wyprawa 1918 roku

Wojna domowa, prawdziwie bratobójcza, pozostaje jedną z najstraszniejszych i najbardziej gorzkich kart w historii Rosji. Główna walka toczyła się między bolszewikami i ich zwolennikami (czerwonymi) a nieprzyjmującymi władzy radzieckiej siłami antybolszewickimi (białymi), chociaż w skomplikowany splot działań bojowych wtrąciły się także inne zbrojne formacje różnych sił politycznych. Szaleńcza konfrontacja różnych obozów, które uformowały się w niegdyś jednolitym społeczeństwie rosyjskim, doprowadziła do wielkiej krwi i wzajemnej brutalności. Wojna domowa to skomplikowany temat, a relacje świadków i uczestników działań bojowych dają wiele do myślenia. Książka wspomnień "Rycerze korony cierniowej" została napisana na emigracji przez Lwa Wiktorowicza Połowcowa - człowieka, który stał u podstaw Białego ruchu i formowania Armii Dobrowolnej, biorącego bezpośredni udział w Pierwszej Kubańskiej (Lodowej) wyprawie. Członek Dumy Państwowej L.W. Połowcow nie zaakceptował rewolucyjnych przekształceń 1917 roku i nowej władzy. Znalazł się na Donie - Obszar Wojska Donskiego nie poparł bolszewików i ogłosił swoją autonomię. Na Don zaczęli napływać uchodźcy z Centralnej Rosji, oficerowie, politycy, przedsiębiorcy. L.W. Połowcow, nie zastanawiając się, przyłączył się do ochotników formującej się armii i przeszedł z nimi szlak bojowy, później nazwany Lodową wyprawą.