Historia karczm w Rosji

Ivan Gawriłowicz Prywżow (1827-1885) - rosyjski publicysta, historyk, etnograf i rewolucjonista. Syn chłopa, weterana wojny 1812 roku, który zdobył dziedziczne szlachectwo, Ivan Prywżow zdołał uzyskać dobre wykształcenie, ale w młodości zafascynował się rewolucyjnymi ideami i znalazł się wśród oskarżonych w słynnej "sprawie Nieciajewa", która skłoniła Dostojewskiego do stworzenia powieści "Demony". Prywżow został pozbawiony szlachectwa i skazany na ciężkie roboty, ale do końca swoich dni kontynuował pisanie i publikowanie. Jego unikalne obserwacje etnograficzne i badania, zachwycające przenikliwością i głębokością wnikania w temat, dają klucz do zrozumienia życia rosyjskiego, czy to stylu życia syberyjskich starowierców, życia kupców, czy samego dna społeczeństwa - biedaków, jurodiwych, klikuś i żebraków karczu. W niniejszym wydaniu przedstawione są prace I. G. Prywżowa, poświęcone historii pojawienia się w Rosji domów publicznych w miejsce tradycyjnej karczmy. Badacz rozważa narodziny, rozkwit i upadek swoistej kultury ludowej oraz szkodliwy wpływ "carskich karczm" na życie i moralność chłopów i miejskiego ludu.