Historia o jeżykach, dziadkach i babciach oraz zmiany klimatu

Nora i jej rodzice właśnie przeprowadzili się z Sassari do małego miasteczka Uta na południu Sardynii, do domu z palącym kominkiem i ogrodem przypominającym dżunglę. To właśnie tam w listopadzie, kiedy jest zimno nawet na Sardynii, mama znajduje jeża. Wkrótce okazuje się, że jeż jest bardzo słaby i nie przeżyje bez pomocy zewnętrznej. Dlatego Nora i jej rodzice postanawiają: muszą go uratować, ogrzać i wymyślić, jak go nakarmić. Ale opieka nad jeżem nie jest tak prosta, jak się wydaje, szczególnie jeśli nie ma się pojęcia o jeżach. Na szczęście jeż, którego nazwano Sinior Kiełbaska, może liczyć na swoje nowe dziwaczne ludzkie „gniazdo”: praktyczność matki, entuzjazm ojca i wsparcie dziewczynki. W międzyczasie Nora zaczyna nową szkołę, gdzie wszystko jest zupełnie inne niż w poprzedniej, i zyskuje nową przyjaciółkę, Sophię, którą będzie musiała wesprzeć w bardzo ważnym i trudnym momencie. Tak jak Sinior Kiełbaska, Nora znacznie dorośnie tej zimy.