W antologii znalazły się fragmenty dzieł, które przedstawiają niezwykłą część religijnego dziedzictwa islamu — muzułmańskie wyobrażenia o postaci i nauczaniu Jezusa Chrystusa. Opowieści, powiedzenia i przypowieści autorów, powstające na przestrzeni od Hiszpanii do Chin i obejmujące czas całego tysiąclecia (od VIII do XVIII wieku), odzwierciedlają mało znaną tradycję głębokiego dialogu zwolenników proroka Mahometa z chrześcijańskim dziedzictwem. Pod piórem znanych ulemów i fakihów najważniejsze elementy ewangelicznych opowieści i dogmatyki kościelnej zyskiwały nowe znaczenia i były interpretowane zgodnie z nauczaniem koranicznym. Na materiale wielu źródeł (teologicznych traktatów, historii proroków i świętych, zbiorów mądrych powiedzeń, kronik, sufickich dzieł itp.) w książce badane są przyczyny i okoliczności tego religijno-kulturowego współdziałania.
