„Władcy Moskiewscy” — monumentalny cykl powieści stworzony przez pisarza, filologa-rusycystę, folklorystę i historyka Dmitrija Bałaszowa. Ta epicka kronika, rodzaj imponującej powieści-epopei, mieszcząca się w wielotomowym wydaniu, obejmuje okres historii Rosji od 1263 do 1425 roku i od wielu dziesięcioleci nie przestaje zadziwiać czytelników głębią, rozmachu, jaskrawością obrazów i mistrzowską stylizacją języka. Razem powieści cyklu tworzą chronologicznie uporządkowane opowiadanie, w którym wydarzenia z historii wielkich księstw rozgrywają się rok za rokiem, odzwierciedlony jest codzienny żywot i obyczaje różnych stanów oraz przedstawione są losy, wygląd i charakter setek postaci historycznych. W obecnym tomie znalazła się ostatnia, ukończona powieść cyklu „Wola i władza” (2000) oraz pozostała niedokończona powieść „Jurij”, po raz pierwszy opublikowana po śmierci pisarza w 2003 roku. Ósma i dziewiąta powieść cyklu opowiadają o latach panowania Wasilija I Dmitrijewicza, księcia moskiewskiego i włodzimierskiego, syna Dmitrija Dońskiego, i dramatycznej wojnie domowej, która nastąpiła po jego śmierci. Wbrew woli Dmitrija Dońskiego, który pragnął, aby Wasilijowi odziedziczył młodszy brat Jurij, książę określił rodzinę pod opiekę teścia — litewskiego księcia Witolda. Gdy Witold zmarł, pominięty w dziedziczeniu Jurij Dmitrijewicz wszedł w walkę o tron moskiewski, dowodząc swoich praw do wielkiego księstwa zgodnie z testamentem Dmitrija Dońskiego...
