Brzydkie Barokko

Jak barok może być brzydki? Pamiętamy piękną muzykę Vivaldiego i Bacha. Czy ona jest brzydka? A pałace Rastrelliego? Jakie brzydactwo można w nich znaleźć? A rzeźby Berniniego? A obrazy Caravaggia, najwybitniejszego włoskiego malarza epoki baroku? Obrazy Rubensa, które są uważane za jedne z najdroższych w historii malarstwa? Czy one są brzydkie? Tak nie było zawsze. Jeszcze mniej niż sto lat temu samo pojęcie „barok” było nawet nie stylem, a jedynie lekceważącą oceną i wskaźnikiem złego smaku — negatywnym przydomkiem „niezrozumiałej” sztuki. O tym, jak brzydkie stało się piękne, jak rozwijał się styl barokowy i jaki wpływ miał na światową sztukę, opowie nowa książka Jewgienija Wiktorowicza Żarinowa, otwierająca cykl szczegółowych badań różnych epok i stylów.