„…Historia Lwa Tołstoja to prawdziwa tajemnica. Dla mnie tak jest. I Jasna Polana to dla mnie oddzielna wyspa, która jakby unosi się nad całym światem, przywiązana do niewidzialnego ogromnego balonu. Unosi się nad polami i rzekami, nad domami — małymi wiejskimi i wielopiętrowymi, które łaskoczą chmury. Ta wyspa unosi się nad miastami i szczytami gór: pod nią Pamir, Tien-szan, Himalaje, wulkany, wzgórza; pod nią Ocean Spokojny, Andy, lasy Patagonii. I na tej wyspie każdy jest mile widziany, każdy znajdzie tutaj coś ważnego dla siebie: odpowiedź na trudne pytanie, pomoc w jakiejś sprawie, która jakoś nie wychodzi, zrozumienie, lub na przykład zieloną pałeczkę, przechowującą sekret szczęścia. Bo tutaj kochają wszystkich i słyszą wszystkich: ludzi, zwierzęta, ptaki, nawet trawę.
Przez długi czas szukałam głosu, jakim opowiedzieć historię Lwa Tołstoja, - aby moja opowieść różniła się od innych: może byłaby cichsza, lub głośniejsza, lub wesołęjsza… I nagle, wśród hałasu ulicznego, w jeden z jesiennych dni usłyszałam ten głos i więcej nie wątpiłam ani przez chwilę. Zrozumiałam, że tym razem tajemnicę Lwa Tołstoja opowie jego młodszy syn, ostatnie dziecko — Wańka.”
