Powieść o domu Taira

Wznosząc się szybko na szczyty władzy, potężny klan Taira przez dwadzieścia lat faktycznie rządził Japonią. Książę Kiyomori Taira dysponował losami najznakomitszych możnych, a nawet samego cesarza. Pewnego dnia książę Motihito próbował obalić władzę samowolnego feudała, ale zakończyło się to tragicznie zarówno dla księcia, jak i dla wojowników klanu Minamoto, na których wsparcie liczył, a nawet dla świętej świątyni Miedera, spalonej zemstą Kiyomoriego za to, że mnisi udzielili schronienia buntownikowi. Ale okrutne rozprawy nie powstrzymały wrogów Taira, a jedynie rozbudziły ich wściekłość. I wkrótce wybuchła prawdziwa wojna, która zasadniczo zmieniła ustrój polityczny kraju i na zawsze odcisnęła się w pamięci narodu. Przez wieki niewidomi opowiadacze-biwa śpiewali o tragicznym starciu klanów Taira i Minamoto. Ale „Powieść o domu Taira” to nie tylko opowieść o wydarzeniach XII wieku w popularnym gatunku „gunki”, wychwalająca samurajską cnotę i ozdobiona przenikliwymi wierszami. Wojna domowa w „Powieści o domu Taira” przedstawiana jest bez najmniejszego współczucia dla którejkolwiek ze stron, opłakując zniszczone świątynie, życia, rodziny i miłości. „Powieść o domu Taira” to japońska „Iliada”. Jeden z tekstów, które zasilają korzenie kultury narodowej. Bez zapoznania się z nią niemożliwe jest zbliżenie się do zrozumienia Japonii: jej literatura, podobnie jak sztuka wizualna, nasycona jest fabułami i reminiscencjami, odsyłającymi do tego eposu. W projekcie niniejszego wydania wykorzystano ilustracje z książek starych druków i rękopisów oraz zwojów, a także ksylografie artystów stylu ukiyo-e i obrazy z przedmiotów sztuki dekoracyjnej Japonii.