Dogonię was na niebie

Na książkach Radia Pietrowicza Pogodina dorosło kilka pokoleń czytelników. Jego bajki i utwory dla młodzieży — „Poranny brzeg”, „Skąd idą chmury”, „Błękitny kogut mojego dzieciństwa” — stały się nieodłączną częścią radzieckiego dzieciństwa. Prace Pogodina były wielokrotnie ekranizowane: „Dubrawka”, „Włączcie zorzę polarną”, „Krok z dachu”. Temat wojny pisarz poruszył dopiero na początku lat 70. XX wieku. Weteran wywiadu, który przeszedł Wielką Wojnę Ojczyźnianą, ranny, odznaczony dwoma orderami Chwały, dwoma orderami Czerwonej Gwiazdy, doskonale wiedział, czym jest wojna, i w swoich — w dużej mierze autobiograficznych — utworach ani na krok nie odstąpił od prawdy o niej. Szczególne miejsce w twórczości Pogodina zajmuje powieść „Dogonię was na niebie” — skomplikowana pod względem formy, a jednocześnie raniąca prostotą i bezpośredniością sensów. Powieść o wojnie i blokadzie, o losie człowieka i pokolenia. Do niniejszego wydania dołączono również opowiadania poświęcone czasowi powojennemu — czasowi blizn, którymi wyraźnie lub niewidocznie były naznaczone wszystkie.