Stara Izergil i inne opowiadania / Старуха Изергиль и другие рассказы

Maxim Gorky (1868–1936) jest rosyjskim pisarzem i dramatopisarzem, jednym z najbardziej znaczących i znanych rosyjskich pisarzy i myślicieli na świecie. Gorky był pięciokrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Swoją karierę rozpoczął od powieści inspirowanych romantyzmem, pieśni prozatorskich i opowiadań, a następnie przeszedł do dramaturgii. Na przełomie XIX i XX wieku zdobył sławę dzięki swoim dziełom w duchu rewolucyjnym. Gorky jest również autorem cykli esejów, powieści autobiograficznych, sztuk teatralnych, dwóch głównych powieści oraz opowiadań dokumentalnych. Maxim Gorky jest de facto pseudonimem Aleksieja Maksimowicza Pieszkowa, który po raz pierwszy pojawił się w 1892 roku jako podpis pod opowiadaniem Makar Chudra.

Ta kolekcja opowiadań, nazwana na cześć słynnego utworu Stara Izergil, przedstawia, być może, najbardziej znane opowiadania Gorkiego, które ujawniają jego wielostronny talent pisarski. Główne patos dzieł pisarza to marzenie o "nowych ludziach", bezlitosnych i wolnych, posiadających najwyższe zdolności intelektualne i fizyczne, zdolnych do osiągnięcia nadrzędnych celów wykraczających poza to, co możliwe, w tym nawet nieśmiertelność.