Petersburg

Andriej Biały (Borys Nikołajewicz Bugajew) (1880 - 1934) - jedna z kluczowych postaci Srebrnego wieku, pisarz-symbolista, mistyk i eksperymentator. Petersburg w powieści o tym samym tytule – męczący i fascynujący, miasto-sen, miasto-halucynacja, jest również głównym bohaterem dzieła. Na tle majestatycznej architektury ścierają się ludzkie losy. Rewolucjoniście Nikołajowi Apollonowiczowi Abłeuchowowi powierzono straszne zadanie – zabić swojego ojca-senatora. Z zamysłem autora – to końcowy akord mitu o Petersburgu, tworzonym przez całe stulecie przez geniusze rosyjskiej kultury: Puszkina, Gogola, Dostojewskiego, Mierieżkowskiego. Miasto nad Newą opisane przez Białego jako symbol tego chwiejnego stanu, w jakim znalazła się Rosja na początku XX wieku. Początkowo powieść nosiła tytuł „Lakierowana kareta”, tytuł „Petersburg” zasugerował autorowi Wjaczesław Iwanow. Tekst napisany jest rytmiczną prozą, w której dostrzega się poetyckie tropy. Nabokow nazywał powieść trzecim arcydziełem literatury światowej XX wieku – po „Ulissesie” Joyce’a i „Przemianie” Kafki. W tym wydaniu publikowana jest pełna, nieedytowana wersja powieści.