Holenderski dom

Nowa powieść amerykańskiej pisarki Ann Patchett przypomina baśń braci Grimm, rozrosłą do rozmiarów rodzinnego eposu. Historia głównych bohaterów, Danny'ego Conroya i jego siostry Maeve, obejmuje całe drugie półwiecze XX wieku, a ich losy okazują się w fatalny sposób splecione z Holenderskim domem — rezydencją na wschodzie Pensylwanii, która niegdyś należała do zrujnowanej dynastii niderlandzkich magnatów Vanhuibergen. Sam w sobie Holenderski dom nie jest zamieszkany przez duchy, ale każdy, kto przekracza jego próg, w pewnym sensie staje się duchem domu — dokądkolwiek się uda, gdziekolwiek potem mieszka, wszędzie nosi ze sobą ten obraz.

Danny i Maeve mają tylko to: bezczasowo zmarły ojciec, dawno przekształcona w wspomnienie matka, jakby wyłaniająca się z nocnego koszmaru macocha i złowieszcza rodzinna rezydencja. A także dorosłe życie, które wciąż nie chce się zacząć: przekleństwo dzieciństwa, pieczęć osierocenia, niemożność zerwania raz uformowanych więzi. „Holenderski dom” to historia o zwycięstwie miłości nad złem. Zwycięstwie, które jest wymieszane z stratami i w dużej mierze nieoczywiste, ponieważ w końcu czytelnik musi samodzielnie rozwiązać, po której stoi stronie i czy był tu złoczyńca. A jeśli był — to kto?