Piotr Pierwszy

A. N. Tołstoj zaczął pisać powieść „Piotr Wielki” w 1929 roku. „Pierwsza dekada XVIII wieku” – zauważył – „przedstawia niesamowity obraz eksplozji sił twórczych, energii i przedsiębiorczości. Stary świat pęka i upada. Europa, która spodziewała się czegoś zupełnie innego, ze... zdziwieniem i strachem patrzy na rodzącą się Rosję...” Tołstoj w swojej twórczości korzystał z wielu różnych źródeł: badań historyków, notatek i listów współczesnych Piotrowi – Rosjan i obcokrajowców, raportów wojskowych i ówczesne dekrety, korespondencja dyplomatyczna, archiwa sądowe i zabytki literackie epoki, a poza tym materiał folklorystyczny, który jasno i organicznie wpisuje się w artystyczny zarys powieści, tworząc z nią nierozerwalną całość.
Powieść poświęcona jest punktowi zwrotnemu w historii Rosji i losom pierwszego rosyjskiego cesarza i wielkiego reformatora. Obejmuje okres od dzieciństwa i młodości Piotra do początków jego działalności przemieniającej, pierwszych kampanii wojskowych, zwycięstw armii rosyjskiej nad Szwedami i założenia Sankt Petersburga, a kończy się zdobyciem Narwy przez wojska rosyjskie. Tołstoj stworzył obszerną galerię żywych, zapadających w pamięć obrazów; z wielką siłą artystyczną przedstawił nieokiełznaną energię i niesamowity zakres działalności Piotra, jego nieprzejednaną walkę ze starą Rosją, uosabianą przez bunt Streltsy i ruch schizmatycki; pokazał, jak państwo rosyjskie rozwijało się i umacniało w walkach wewnętrznych i wojnach o niepodległość. „Aby zrozumieć tajemnicę narodu rosyjskiego, jego wielkość, trzeba dobrze i głęboko poznać jego przeszłość: naszą historię, jej podstawowe węzły, tragiczne epoki twórcze, w których narodził się rosyjski charakter” – stwierdził pisarz.
Książkę ilustruje mistrz grafiki książkowej, słynny artysta Anatolij Zinowiewicz Itkin.