Testosteron. Hormon, który dzieli i rządzi

Obserwując wychudzone samce zwierząt domowych, eunuchów w cesarskich haremach starożytnych Chin oraz śpiewaków-kastratów w XVIII wieku we Włoszech, ludzie zrozumieli, że typowe męskie cechy fizjologiczne i behawioralne są określane obecnością jąder, znanych również jako jądra. Z czasem nauka ustaliła, że to właśnie te gruczoły – główne źródło testosteronu, głównego męskiego hormonu. Kto ma większy jabłko Adama, niższy głos i owłosioną klatkę piersiową? Kto ma wyższe wskaźniki przemocy fizycznej, ostrzejszą chęć do zdobycia uprzywilejowanego statusu i nieugaszone pragnienie posiadania wielu partnerów seksualnych? Po prostu obserwuj poziom testosteronu. Choć my, ludzie, potrafimy badać i oceniać nasze zachowania, jesteśmy również zwierzętami, produktami milionów lat ewolucji. Zdumiewające badania zwierząt, od iguan po szympansy, pokazują, jak wysoki poziom testosteronu pomaga samcom wydawać potomstwo, pokonując w tym swoich konkurentów. A mężczyźni w tym nie są wyjątkiem. Choć większość z nas zgadza się, że różnice płci w ludzkim zachowaniu obiektywnie istnieją, różnimy się w opiniach na temat ich przyczyn. Jednak nauka jest nieubłagana: testosteron jest potężną siłą działającą zarówno w organizmie ludzkim, jak i w społeczności ludzkiej, aby oddzielić płeć męską od żeńskiej. Jednak, jak udowadnia w swojej książce biolog ewolucyjny z Harvardu, Carol Hoven, robi to razem z genetyką i kulturą, co tworzy ogromne zróżnicowanie męskiego i żeńskiego zachowania. I co szczególnie ważne, fakt, że wiele różnic płci opiera się na biologii, nie oznacza uzasadnienia ani ograniczających norm płciowych, ani patriarchalnych wartości. Rozumiejąc mechanikę działania testosteronu, lepiej zrozumiemy siebie nawzajem, a także to, jak zbudować bardziej sprawiedliwe i bezpieczne społeczeństwo.