Impresjoniści i Japonia. Sztuka między Wschodem a Zachodem. Historia jednej pasji

Ponad dwa wieki Japonia żyła w izolacji od zewnętrznego świata, a dopiero w połowie XIX wieku Kraj Wschodzącego Słońca został na nowo otwarty na Zachód. Rozpoczęła się nowa era w relacjach Japonii i krajów Europy, która dotyczyła również sztuki. Podczas Wystaw Światowych w Londynie i Paryżu pawilon Japonii, gdzie zaprezentowano druki i sztukę użytkową, wywołał prawdziwą sensację. W drugiej połowie XIX wieku prawie wszyscy artyści impresjonistyczni byli oczarowani prostotą i elegancją japońskiego stylu. Przenikanie wschodniej estetyki do zachodniego postrzegania poprzez sztukę, przede wszystkim plastyczną, zmieniło paradygmat myślenia artystycznego: dostrzeganie ważnych rzeczy w codziennym życiu – w kroplach deszczu, opadłych kwiatach sakury, zachodzącym słońcu… Książka „Impresjonizm i Japonia. Sztuka między Wschodem a Zachodem: historia jednej pasji” poświęcona jest historii wzajemnego przenikania kultur Wschodu i Zachodu, fenomenowi fascynacji Japonią w krajach Europy i Ameryki począwszy od połowy XIX wieku aż do naszych dni.