Wielka księżna Elżbieta Fiodorowna

Ta książka to historia życia wielkiej księżnej Elżbiety Fiodorownej (1864-1918) - niemieckiej księżniczki - córki wielkiego księcia Hesji-Darmstadt, żony moskiewskiego generał-gubernatora wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza, starszej siostry cesarzowej Aleksandry Fiodorownej. Po śmierci męża, którego zabiła bomba terrorysty w 1905 roku w Kremlu, poświęciła się działalności charytatywnej, założyła na Ordynce Marfo-Mariiński klasztor sióstr miłosierdzia, w czasie I wojny światowej organizowała sanitarne pociągi, tworzyła lazarety, magazyny lekarstw itd. Wiosną 1918 roku została aresztowana, przewieziona na Ural i w noc z 17 na 18 lipca wrzucona żywa do szybu w pobliżu Ałapaiewska. Pochowana w Jerozolimie. Kanonizowana przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną. Wiera Majerowa, historyk i pisarka, ukryta za pseudonimem, napisała jak dotąd najpełniejszą biografię Elżbiety Fiodorownej. Dziwne, że choć w wspomnieniach o życiu rodziny cesarskiej imię wielkiej księżnej pojawia się często, a męczeńska śmierć uczyniła ją świętą, ta biografia do dziś pozostaje jedynym kompletnym badaniem życia wielkiej księżnej. 3. wydanie, poprawione i uzupełnione.