Josif Brodski i Anna Achmatowa. W głuchoniemym wszechświecie

Brodski i Achmatowa — znakowe imiona w historii rosyjskiej poezji. W wykładzie noblowskim Brodski nazwał Achmatową jednym z «źródeł światła», któremu zawdzięcza swoją poetycką drogę. Spotkania z Achmatową i jej wierszami łączyły Brodskiego z poetycką tradycją Srebrnego Wieku. Petersburski filolog Denis Achapkin rozważa w swojej książce epizody z życia i twórczości dwóch poetów, pokazując głęboką wzajemną zależność między dwoma systemami poetyckimi. Życiowe wydarzenia osobliwie się odzwierciedlają przez pryzmat poetyckich wersów, stając się faktami nie tylko biografii, ale literackiej biografii — i niektóre cechy achmatowskiego języka poetyckiego są dobrze słyszalne w wierszach Brodskiego. Książka łączy rozmowę o losach poetów z rozmową o konkretnych wierszach i ich powolnym czytaniem.