Analitycy. Etyka nikomachejska

Arystoteles to jeden z najwybitniejszych myślicieli starożytności, uczeń Platona i pedagog Aleksandra Wielkiego, który w swoich dziełach podsumował doświadczenia epoki klasycznej filozofii starożytnej Grecji i wywarł ogromny wpływ na rozwój kultury europejskiej i światowej, encyklopedysta, który stał u początków współczesnej nauki. Arystoteles opracował jeden z pierwszych uniwersalnych modeli wszechświata i integralny system wiedzy naukowej, obejmujący różne sfery życia człowieka, nakreślił szereg pojęć i wprowadził terminologię, która do dziś stosowana jest w leksykonie filozoficznym i w dużej mierze wyznacza wytyczne i horyzonty współczesnego myślenia naukowego. W publikacji znalazły się najważniejsze traktaty logiczne Arystotelesa, na które składał się „Organon” („Kategorie”, pierwsza i druga „Analityka”, „O interpretacji” itp.), a także „Etyka nikomachejska”, traktat poświęcony do problemów moralności, w którym filozof stawia i wszechstronnie analizuje najważniejsze pytania ludzkiej egzystencji: czym jest dobro, szczęście i sprawiedliwość? Ponadto w książce znajduje się „Fizyka” – fundamentalny traktat Arystotelesa, który stanowi swego rodzaju wprowadzenie do wszystkich innych dzieł nauk przyrodniczych myśliciela, także tych, które dziś klasyfikujemy jako biologię i psychologię. Fizyka Arystotelesa ma niewiele wspólnego z nauką, którą w naszych czasach nazywamy fizyką, niemniej jednak traktat ten nadal uważany jest za jedno z najwyższych osiągnięć myśli ludzkiej w odniesieniu do nauki o przyrodzie.