Majakowski. Jak pisać wiersze

Władimir Majakowski – to jaskrawe i oryginalne zjawisko w krajowej kulturze, porównywalne chyba tylko z narodzinami supernowej; po nim poezja podzieliła się na przed i po. Jakby nie zdefiniować Majakowskiego – pierwszy poeta proletariacki, futurysta, artysta, gwiazda filmowa, podróżnik, kochanek, samobójca – każda definicja będzie niewystarczająca. Dlatego żadna praca o Majakowskim nie może pretendować do wyczerpującej głębokości. Ale możliwości nowych mediów oferują nowe, futurystyczne podejścia do obiektu badania, które mogłyby się spodobać samemu obiektowi, autorowi komiksów „Okna Wzrostu”: graficzna powieść „Majakowski. Jak pisać wiersze” – to zarówno artystyczna biografia, oferująca fascynujące zanurzenie w życie i twórczość poety, jak i swojego rodzaju lista rzeczy do zrobienia dla poetów pragnących pisać „pod Majakowskiego”, oraz postmodernistyczna wypowiedź, bardziej przypominająca seans spirytystyczny, na którym duch poety niechętnie opowiada, jak powstają wiersze.