Pochwała głupoty

Desiderius Erasmus z Rotterdamu (1469—1536) — największy uczony europejskiego renesansu, filozof, badacz tekstów biblijnych. Nazywany był «księciem humanistów» i «wyrocznią Europy». Pozostawił po sobie obszerną spuściznę epistolarną, wiele prac poświęconych najważniejszym problemom wszechświata. «Pochwała głupoty» (1509) — żart, w istocie bezsensowny, jak przyznawał sam autor, napisany, aby umilić czas. A jednak to dzieło stało się najsłynniejszym dziełem Erazma. Paradoksalnie? — a może to logiczne? Albowiem w tym tkwi największe mistrzostwo filozofa, wirtuoza posługiwania się słowem i myślą — w żarcie wyrazić to, co najważniejsze, najskrytsze, to, co pozostanie wieczne przez wszystkie czasy.