Klin klinem

Denis nie tak wyobrażał sobie lato po pierwszym roku: w głuszy bez internetu, z mnóstwem pracy w domu i ogrodzie. Mama postanowiła, że w zapomnianym przez Boga Ruczajnie będzie łatwiej oddychać, a pomoc babci okazała się tylko dobrym pretekstem do zesłania. Tylko nocne koszmary nie chcą go opuścić. Z rozrywek w osadzie — rozmowy z miejscowymi chłopakami, spacery nad rzekę i lekcje gry na gitarze. Prawda jest taka, że każdy ma swoje trupy w szafie, które jedni ukrywają za uśmiechami i gościnnością, a inni — za niechęcią. A Denis ma nadzieję zrozumieć, czym tak bardzo uraził ponurego i zgryźliwego Murata, z którym spotyka się z dnia na dzień.