Mój pierwszy wimmelbuh. Wesoła farmę

Bardzo szczegółowo... wiele różnych postaci - dziesiątki!... Na jednej ilustracji na całej stronie książki można dostrzec kilka zupełnie niezależnych fabuł. Na każdą z takich fabuł można wymyślić swoją opowieść. A nawet nie jedną. Ile będzie dzieci oglądających taką ilustrację, tyle będzie różnych historii z tymi samymi postaciami. 
Na podstawie jednej dużej ilustracji, na której dostrzega się kilka niezależnych linii fabularnych, można wymyślać rozrywkowe i rozwijające gry, ciekawe zadania, zagadki.

Takimi właściwościami charakteryzują się książki, które zwykło się nazywać «wimmelbuh». 

Powiedzmy, ten wimmelbuh nazywa się «Wesoła farmę». W książce opowiadane jest o zwierzętach - stałych mieszkańcach praktycznie wszystkich europejskich farm zwierzęcych. 

Jak już zauważyliśmy, opowiadane jest to w licznych detalach, które po prostu obfitują w rysunkach. «Wimmelbuh» - to tak naprawdę tłumaczy się z niemieckiego: książka obfitująca. 

Ale co ciekawe. Opowiadane jest, rzeczywiście, wszystko bardzo szczegółowo, w najdrobniejszych detalach, ale... przy tym, nie ma ani jednego akapitu tekstu. 

Rzecz w tym, że ilustracje w wimmelbuh stworzone są w taki sposób, że o wszystkich bohaterach opowiadają same rysunki. 

Wszystkie postacie znajdują się, jakby, w ruchu i w interakcji ze sobą. Okazuje się, że bardzo łatwo jest «czytać» takie obrazki zupełnie bez żadnego opisu, wymyślać różne historie i tworzyć gry rozwijające i logiczne.