Święte krajobrazy Europy Wschodniej. Przestrzeń mitologiczna

Jak i dlaczego krajobraz nabiera w oczach ludzi pewnych właściwości i cech? Co skłania nas do nadawania tajemniczego znaczenia, czczenia jako święte rzeki czy góry, drzewa lub kamienie? Odpowiedzi na te pytania kryją się w szczególnych cechach ludzkiego myślenia, w naszym postrzeganiu wszystkiego, co istnieje. Kiedy otoczenie postrzegane jest jako odbicie boskiego świata, staje się czymś więcej, a sama geografia, czyli „opis ziemi”, – sakralna. Autor rozważa niektóre prawidłowości tego procesu jako zjawisko kultury, wykorzystując głównie materiały z Europy Wschodniej, ale odnosząc się do paraleli z innych regionów Eurazji.