Kochane kości

6 grudnia 1973 roku, kiedy mnie zabito, miałam czternaście lat – tak zaczyna się ta tragiczna historia. Zmarła – główna bohaterka Susie Salmon – przystosowuje się do życia w niebie i obserwuje z góry, jak jej zabójca stara się zatarć ślady, a rodzina – pogodzić się z utratą... Ta silna, dramatyczna książka nie dotyczy morderstwa, nie dotyczy przemocy, ale życia. Życia po śmierci. Życia tych, którzy zostali. Może dlatego jest napisana w tak niezwykle jasnym języku. Historia, która mogłaby się zmienić w płaczliwą melodramę, staje się tutaj subtelnym i przenikliwym opowiadaniem o relacjach rodzinnych i ich zmienności w czasie (Minneapolis Star Tribune).