Dwaj bracia

24 lutego 1920 roku w Berlinie rodzą się dwa niemowlęta, którym jest pisane stać się braćmi. Tego samego dnia w Monachium powstaje partia, która wkrótce jednego z nich wyniesie, a drugiego postara się zniszczyć razem z ich rodzicami i milionami innych niewinnych ludzi. Od pierwszych godzin życia bracia są nierozłączni. Obydwaj są podobni do swoich żydowskich rodziców, chociaż wcale nie są do siebie podobni, nawet nie wiedzą, że jeden z nich jest adoptowany - tak jak nie wiedzą, że jeden z nich nie jest Żydem. Rodziców nie interesują kwestie krwi: to ich dzieci i ich kochają. Ojciec gra w klubach jazzowych, matka leczy chorych, życie w Niemczech, które ledwo dochodzi do siebie po Wielkiej Wojnie, powoli się stabilizuje. Paul i Otto razem dorastają, razem przyjaźnią się z jedną dziewczynką, razem zakochują się w innej. Ale gdy do władzy dochodzą naziści, życie zmienia się nieodwracalnie i strasznie. W kraju, gdzie nagle najważniejsze stają się krew i pochodzenie, dzieci, dwóch Niemców i dwóch Żydów, których historie są splecione od urodzenia i na zawsze, muszą wiele poświęcić, aby przeżyć i uratować swoich bliskich.
Nowa powieść Bena Eltona, poruszająca i delikatna, o tym, czym ludzie są gotowi poświęcić dla przetrwania - swojego i ukochanych. Powieść o tym, kim naprawdę są, na co ich stać, kim nie zechcą zostać za żadne skarby. O tym, co mają zrobić z codzienną nienawiścią, z nieustępliwą pamięcią, z nieustającym bólem - i jak z tego wszystkiego czasami wyrastają samotność, strach i okrucieństwo, a czasami - dobroć, mądrość i szczęście. W tej historii jest śmiech i łzy, przerażenie i zdumienie, delikatność i złość, wierność i zdrada.