Babie lato

Boha pisze listy do pisarki i stopniowo składa z nich historię swojego życia. W tych listach jest Nowy Jork z jego salonami, barami i rosyjsko-żydowskim Brooklynem, są dni pracy kosmetyczki, gdzie obce twarze i ciała wymagają nie tylko profesjonalnych umiejętności, ale i wewnętrznej wytrwałości. Przechodzą przed nią ludzie z traumami, lękami, dziwactwami i bolesnym pragnieniem, by stać się kimś innym. Równocześnie pojawiają się wspomnienia dzieciństwa w Kijowie, młodości, lotów i strat, przez które przeszłość nie odpuszcza nawet na innym kontynencie.