Kimmeryjskie lato. Południowy Krzyż

Romany zawarte w tej książce nie są ze sobą fabularnie powiązane, co więcej — akcja toczy się w różnych krajach i na różnych kontynentach. Różni są także główni bohaterowie — młoda moskiewska uczennica Nika Ratmanowa oraz Michaił Polunin, dojrzały mężczyzna, który ma za sobą udział w II wojnie światowej i przymusową emigrację… Łączy ich konieczność moralnego wyboru w trudnych okolicznościach życiowych oraz pragnienie «żyć prawdą», co jest tak charakterystyczne dla bohaterów wielkiej rosyjskiej literatury. «Kimmeryjskie lato» — to Moskwa, Leningrad, Krym i Ural lat 70-tych, z oszałamiającym opisem atmosfery, codzienności i charakterów bohaterów, wciągniętych w wewnętrzny konflikt rodzinny, którego źródła tkwią w wydarzeniach II wojny światowej, ale w istocie są wieczne — ta sama «łza dziecka» Dostojewskiego, która łamie ustabilizowane, dostatnie życie i stawia bohaterów przed nieuniknionym wyborem, który określa przyszłość… «Południowy Krzyż» — to Argentyna, preria, ocean, dżungle Urugwaju — jako dekoracja dla wydarzeń, które mają miejsce w «rosyjskiej kolonii» Buenos Aires, zbierającej emigrantów z różnych epok z Rosji — dalekiej i niezapomnianej Ojczyzny. Ponadto, w narrację wchodzi wątek detektywistyczny poszukiwania nazistowskiego zbrodniarza, a głównym motywem rozwoju postaci głównego bohatera jest nostalgia.