Szedł pies po fortepianie

«Szedł pies po fortepianie» — liryczna powieść o pierwszej miłości, dorastaniu i wyborze między romantycznym marzeniem a zwykłym życiem. W centrum fabuły — piętnastoletnia Tania Kanarejkina z wioski Biersieniewka, która próbuje zrozumieć, jakim powinien być człowiek obok. Wiejskie życie, rodzinna atmosfera, młodzieńcze oczekiwania i lekka ironia tworzą żywe, rozpoznawalne środowisko, w którym romantyczne marzenia są nieustannie weryfikowane przez rzeczywistość. Jej uwagę przyciąga młody pilot Komarow: lata nad kołchoznymi polami na Ka-26, rozpylając chemikalia i grając na trąbce, dlatego w oczach bohaterki wygląda prawie jak bajkowy bohater. Obok niej jest też inna osoba — sąsiad i kolega z klasy Misza Sinicyn, siedemnastoletni traktorzysta, który nie ukrywa swojego zainteresowania. Między idealizowanym wizerunkiem a prostym, przyziemnym podejściem do życia pojawia się wewnętrzny konflikt, na którym opiera się powieść.