Imię wiatru

Po śmierci rodziny bohater zostaje sam i przechodzi przez kilka różnych światów jednocześnie. Najpierw musi przetrwać bez schronienia i domu, potem — zdobyć miejsce na Uniwersytecie, gdzie wiedza o magii sąsiaduje z surową dyscypliną, biedą i rywalizacją. Uczy się zarabiać muzyką, poszukiwać informacji o chandrianach i rozumieć, co w starych pieśniach i strasznych historiach może okazać się prawdą. Równolegle rozwija się wątek teraźniejszości: karczmarz o imieniu Koaut rozmawia z kronikarzem o swoim życiu, a stopniowo z tej rozmowy wyłania się obraz człowieka, którego świat zdążył przekształcić w mit.