Prawo Hendla

«Każdy człowiek ma prawo wrócić do siebie, zobaczyć siebie, zaakceptować siebie i pokochać siebie» — tak brzmi osobiste Prawo o powrocie, które bohaterka tej powieści wyprowadza z izraelskiego. I z spotkania z urzędnikiem konsularnym Jakubem Hendlem, który pewnego dnia powiedział: «Jest jeszcze mały problem: urodziłeś się poza małżeństwem». «Problem» rzeczywiście istnieje, ale wcale nie ten.
Córka jedzie do Nie tego Chłopaka. Matka — do Kraju, do samej siebie, do babci Julii Alfredowny, której dokumenty przeglądał Hendel. Syn — do przebudowy swojego stosunku do tego, co wydarzyło się wiele lat temu na szkolnej zjeżdżalni. Mąż — do siebie samego, w samotności rosyjskiej działki.
Daria Cywin pisze gęstą, ironiczną, szczerą prozę o tym, jak człowiek, raz wychodząc z miejsca, przechodzi przez wszystkie możliwe rodzaje powrotów — do języka, do straty, do własnych dzieci, do siebie sprzed lat. I o tym, że bumerang zawsze wraca — czasami prosto w skroń.