Przypadek na węzłowej stacji

Alieksiej Warlamow – prozaik, filolog, badacz rosyjskiej literatury XX wieku, laureat nagrody Aleksandra Sołżenicyna i „Wielkiej Księgi”. „Przypadek na węzłowej stacji” – to nie tylko zbiór, ale cały kontynent rosyjskiego życia, gdzie niespodziewanie łączą się pociągi z różnych epok: od przedrewolucyjnego zesłania po burzliwe lata dziewięćdziesiąte. Niemy modlitewnik i sprzedajny dziennikarz, córka kupca pozbawiona prawa głosu, oraz profesor sprzedający Ołtarz w Gandawie za tanią namiętność – bohaterowie tej książki nigdy nie podążają prostą drogą. Błąkają się w labiryntach nieznanych miast, gubią się na stepie, marzną na przypadkowych przystankach i znajdują nocleg tam, gdzie się tego nie spodziewali. Warlamow pisze o tym, jak strasznie i cudownie być człowiekiem w epoce, gdy „wszystko się zmieszało, a nie było ani wiary, ani niewiary”. To przenikająca, niemal namacalna proza o rosyjskim charakterze w duchu Laskowa, Bunina i Szuksina, gdzie „łączność” między ludźmi okazuje się jedynym prawdziwym misterium.