Wrzesień

Suad i Süreyya są małżeństwem już od pięciu lat. Ich życie wydaje się spokojne i uporządkowane, ale pewnego dnia letni żar wypycha ich z dusznej miejskiej rezydencji ku wodom Złotego Rogu. Dla szczęścia męża Suad pożycza pieniądze od ojca i wynajmuje willę nad brzegiem, gdzie Süreyya może codziennie wychodzić na morze, a ona — prowadzić ciche życie domowe, pełne trosk, muzyki i oczekiwania. To właśnie tam, wśród letnich spacerów, morskiego światła i wieczornych dźwięków fortepianu, w ich domu coraz częściej pojawia się Necip — kuzyn Süreyya. Rozczarowany miłością, przyzwyczajony widzieć w kobietach jedynie lekkomyślność i udawanie, nagle odkrywa w Suad inny świat: oddanie, duchową wrażliwość, wierność, piękno, które nie potrzebuje słów. Stopniowo podziw przeradza się w uczucie, które nie ma miejsca w ich życiu. Suad i Necip stają przed niemożliwym wyborem: zachować obowiązek — czy uznać władzę serca. Ich miłość nie szuka skandalu, nie wymaga zdrady, nie decyduje się na ucieczkę — żyje w muzyce, spojrzeniach, milczeniu i bolesnej świadomości własnej zakazaności. Ale uczucie, które nie ma prawa być wypowiedzianym na głos, staje się tym silniejsze, im bardziej beznadziejne się wydaje. Powieść Mehmeta Rauf to subtelna i przejmująca historia o miłości skazanej od pierwszej chwili; o sumieniu, pragnieniu i cichej tragedii ludzi, którzy są zbyt szlachetni, by być szczęśliwymi.