Książka 22 — Metafizyka wyższego arkana tarota

Nowa książka znanego moskiewskiego kompozytora i krytyka sztuki, badacza zachodniej tradycji okultystycznej Grigorija Siergiejewicza Zajcewa odsłania przed czytelnikiem nieco nietypowy wymiar jego twórczości. W przeciwieństwie do wcześniej publikowanych prac naukowych autora na temat europejskich systemów symbolicznych, ta książka wcale nie jest dziełem historycznym, ani nawet kulturowym, lecz współczesnym hermetycznym traktatem mistyczno-filozoficznym, przejmującym duchową estafeta Eliphasa Leviego, René Guénona, Juliusza Evoly i Walentyna Tomberga. Tak jak w pracach tych mistrzów, w tej książce myśl autorska kieruje się ku samemu sercu Tajemnicy, do jądra każdego Arkana, które G. S. Zajcew interpretuje jako szczeble schodów duchowego wznoszenia się, prowadzącego do odnalezienia własnej Drogi. Poprzez metaforę rysunków Tarota narracja książki prowadzi czytelnika po szczeblach Tradycji, gdzie każdy kolejny krok pozwala dostrzec nowe terytoria metafizycznej rzeczywistości. Książkę można zaliczyć do dość rzadkiego gatunku dzieł wysokiej okultystycznej filozofii Tarota, gdzie karty — to przede wszystkim inicjacyjne Misteria, pozwalające odkrywać terra incognita ludzkiego ducha i duszy — tego, czym możemy być poza naszą codziennością.