Pani Hon zaczęła pisać swoje wspomnienia w 1795 roku na prośbę swojego starszego siostrzeńca Hon Sujena. Opowiada mu historię swojego trudnego życia i udziela rad potomkom. W ciągu następnych dziesięciu lat napisze jeszcze trzy książki wspomnień, zwracając się już do swojego wnuka – wanu Sungho.
Pani Hon zaczęła pisać swoje wspomnienia w 1795 roku na prośbę swojego starszego siostrzeńca Hon Sujena. Opowiada mu historię swojego trudnego życia i udziela rad potomkom. W ciągu następnych dziesięciu lat napisze jeszcze trzy książki wspomnień, zwracając się już do swojego wnuka – wanu Sungho.
Wszystkie teksty, które przetrwały do naszych czasów, zostały przepisywane ręcznie, a nie drukowane z drewnianych tablic, jak było to zwyczajem w tradycyjnej Korei, co jeszcze raz podkreśla unikalność i wartość tego pomnika.
