Smutek Szatana. Barabba

Marie Corelli – artystyczny pseudonim angielskiej pisarki Mary McKay (1855–1924). Jej powieść „Smutek Szatana” (1895) stała się jednym z największych wydarzeń literackich epoki wiktoriańskiej. Odniosła niezwykły sukces wśród czytelników, bijąc wszelkie możliwe rekordy sprzedaży. Kiedy krytycy zaatakowali pisarkę, wsparł ją Oscar Wilde, którego powieść „Portret Doriana Graya”, napisana pięć lat wcześniej, w dużej mierze wyprzedziła pojawienie się „Smutku Szatana”. Odnosząc się do popularnego motywu umowy z diabłem, Marie Corelli stworzyła jeden z najbardziej ambiwalentnych w literaturze światowej obrazów Szatana: to bohater, który nie pragnie zła, ale je tworzy, kusi ludzi, ale żyje nadzieją, że przezwyciężą swoje pragnienia i przestaną grzeszyć.

W powieści „Barabba” (1893) pisarka zwróciła się ku wydarzeniom z historii ewangelicznej. Głównym bohaterem zostaje przestępca imieniem Barabba, którego Poncjusz Piłat uwolnił na wolność na żądanie tłumu zamiast Jezusa Chrystusa. Ciekawe, że przekład powieści na język rosyjski został wykonany na osobiste zlecenie Mikołaja II, który bardzo wysoko ocenił to dzieło. I do dziś powieści Marie Corelli zasłużenie cieszą się miłością czytelników.