Łatwy oddech

Ivan Aleksiejewicz Bunin wzbogacił literaturę XX wieku swoimi barwnymi, sentymentalnymi historiami. Na lata jego życia przypadły najstraszniejsze nieszczęścia wieku – rewolucja, dwie wojny światowe… Niemniej jednak, do ostatnich dni Bunin nie przestawał pisać. Badacze stawiają jego twórczość w tym samym rzędzie co dzieła Czechowa i Gogola. I mają rację, ponieważ każde dzieło pisarza, nawet to najkrótsze, potrafi czymś zdziwić współczesnego czytelnika: czy to nieliniowa narracja w „Łatwym oddechu”, czy dramatyczne postacie w „Miłości Mitiny”. W jego tekstach przeplatają się poezja i proza, śmiech i łzy.

Melodia narracji w prozie Bunina wciąga i fascynuje. Burza emocji czy wiejski krajobraz – każda scena ożywa na kartach jego powieści i opowiadań. W zbiorze znalazły się takie utwory jak „Pan z San Francisco”, „Czysty poniedziałek”, „Suhodol”, „Jabłka Antonowa” i wiele innych. Zbiór poprzedza artykuł Konstantina Paustowskiego.