Władza rozpaczy

Bycie jedenastolatnim księciem to wielkie szczęście. Dziesiątki sług, które w locie chwytają twoje pragnienia, najlepsi
nauczyciele, powszechne uwielbienie. Bajkowe życie, dane tylko za to, że zechciałeś się urodzić.

A jeśli obok nie ma ani sług, ani dworzan, ani nawet rodziców? Jeśli wokół tylko ludowa nienawiść do arystokratów
w ogóle i do ciebie w szczególności?

Wtedy uciekaj. Z biegiem, kłam, przygryzaj pychę. Ale pamiętaj, że twój kraj jest ponad twoje nieszczęścia. I ani młody wiek, ani nienawiść ludu, nic nie może uwolnić od tego obowiązku.