Moskwa i moskwiczanie

Książka «Moskwa i moskwiczanie» — najsłynniejsze dzieło Władimira Aleksiejewicza Giliarowskiego — rosyjskiego pisarza, dziennikarza. Giliarowski był niewątpliwie jedną z najjaśniejszych i najbardziej kolorowych postaci w Moskwie przełomu XIX — XX wieku. Za dobroć i wrażliwość nazywano go «wujkiem Giliarowem», a za talent dziennikarski — «królem reportażu». Na jego postawie I. E. Repin namalował jednego z zaporoskich Kozaków piszących list do tureckiego sułtana. W swoich artykułach, szkicach i wspomnieniach Giliarowski uchwycił codzienne życie Rosji na przełomie wieków: dzięki tym bezcennym świadectwom świadka zachowała się pamięć o przeszłości Moskwy, Podmoskwia i rosyjskiej prowincji. «Moskwa i moskwiczanie» (1934) — to owoc osobistego doświadczenia i żądnego reporterskiego zainteresowania zwykłymi ludźmi i ich życiem. To próba uchwycenia i zachowania dla potomnych, dla nas, odchodzącej natury. To, być może, najbardziej fascynująca historia ze wszystkich, które kiedykolwiek opowiedziano o Moskwie.