Michał Lermontow (1814 — 1841) klasyk literatury światowej, jeden z najlepszych poetów i pisarzy XIX wieku. Jego życie było krótkie, ale błyskotliwy talent rozwinął się niezwykle wcześnie. Był obdarzony zadziwiającą muzykalnością — grał na skrzypcach, na fortepianie, śpiewał, komponował muzykę do własnych wierszy.
Twórcze dziedzictwo Lermontowa obejmuje poezję, prozę, dramaty: utwory realistyczne, romantyczne, a nawet satyryczne. Zainspirowany wspomnieniami swojego krewnego — weterana Wojny Ojczyźnianej 1812 roku, Michał Lermontow napisał swój słynny wiersz chwalący czyn bitwy borodzińskiej – "Borodino".
W zbiorze znajdują się również wiersze napisane w różne lata: "Żagiel", "Jesień", "Więzień", "Sztylet", "Śmierć poety","Ojczyzna", "Prorok", poematy: "Kaukaski niewolnik", "Piosenka o kupcu Iwanie Wasiliewiczu, młodym opriczniku i dzielnym kupcu Kalasznikowie", "Mcyri".