Przykazań dwunastu patriarchów. Starotestamentowy apokryf

Tekst tego starotestamentowego apokryfu został sporządzony w I wieku p.n.e. Dotyczy głównych kwestii etycznych i jest napisany w imieniu dwunastu synów Jakuba — protoplastów narodu żydowskiego. W Biblii Jakub, czując zbliżającą się śmierć, wezwał swoich synów i opowiadał im o ich przyszłości (Rdz. 49). W tym samym apokryficznym tekście z naukami do potomków zwracają się już sami patriarchowie. Przemówienie każdego z dwunastu patriarchów poświęcone jest odrębnemu tematowi moralnemu: męstwu, prostocie, miłosierdziu — lub nienawiści, zazdrości, gniewowi.