Najstraszniejsza książka. Chłopiec-żarłok

Nie zaglądaj do tej książki — ona cię zje!
Chociaż są spotkania, których nie da się uniknąć.
Opowieści, które nie chcą pozostać w przeszłości.
Mity, które żyją w teraźniejszości.
Obcy umysł, dla którego człowiek — to tylko udana forma.
Tutaj wędrowny teatr przybywa do miast nie dla widzów, wojna trwa nawet po odwrocie, a las, woda i zimno mają swoją pamięć i wolę.
Tutaj nie ma wyraźnej granicy między człowiekiem a lalką, żywym a martwym, ofiarą a współwinnym.
Racjonalne myślenie nie uratuje, współczucie nie usprawiedliwi, a wiedza przychodzi zbyt późno. Strach tutaj pachnie pleśnią i krwią, nadzieja skrzypi stawami, a czas płynie jak woda.
Pamiętaj, jak łatwo zgodzić się na bycie widzem.
I o tym, że pewnego dnia kurtyna się podniesie — nawet jeśli nie kupiłeś biletu, — też pamiętaj.