Po wypadku Wera Pietrowna utknęła między życiem a śmiercią. Jej syn Pawlik — artysta-kopista z mistycznym darem — rozpaczliwie stara się przywrócić matkę, zbierając okruchy jej pamięci z starych fotografii i obrazów. Ale kobieta, która obudziła się po śpiączce, nie jest tą Werą, którą znał. Wpada w dzieciństwo, mówi obcymi słowami, boi się luster. Im głębiej Pawlik zanurza się w przeszłość, tym straszniejsze stają się pytania: kim tak naprawdę jest jego matka? Gdzie leży granica między oryginałem a fałszywką — w sztuce, w pamięci, w ludzkiej duszy?
A w tym czasie mała Polenka przeraża swojego dziadka, słynnego eksperta-malarza Archipa Mustakasa, nazywając go zapomnianym przydomkiem z młodości. Dziewczynka rysuje portrety ludzi, których nigdy nie widziała. Dręczą ją obce wspomnienia. I pewnego dnia rysuje kobietę, której rozpaczliwie szuka po całej Moskwie nieznany jej człowiek o imieniu Pawlik...
Dwie historie. Dwaj artyści. Jedno życie na dwoje.