Środek lat zerowych. W szarym monogrodzie codziennie toczy się cicha walka o przetrwanie. Kłamstwo tutaj to sposób obrony, zaufanie to rzadka wartość, beznadziejność — zamknięta przestrzeń, z której nie da się wydostać ani dorosłym, ani przyszłym absolwentom lokalnej szkoły. Ale jest promień kruchości, łączący dwa punkty: córkę przyjezdnego inspektora Senę i jej kolegę z klasy nazywanego Frostem.
Frost — wyrzutek wśród rówieśników. W ciągu dnia stara się stać niewidzialny, nocami jest zręcznym gamerem, zarabiającym pieniądze. Ma straszną tajemnicę, która go dręczy. Sena balansuje na granicy normalności i outsiderstwa. Każdego dnia musi rozwiązać zagadkę: ponownie zdradzić siebie dla kolegów z klasy czy znaleźć siłę, by być sobą. Ratuje ją tylko korespondencja z siostrą na „asi” oraz ulubione piosenki „Animal ДжаZ” i „Splina”.
„Promień kruchości” — powieść o izolacji nastolatków, systemowej brutalności i tej bolesnej punkcie, w którym rodzi się prawdziwa bliskość, a kruchość staje się siłą.