Szczera autobiograficzna książka o dorastaniu, poszukiwaniu tożsamości i akceptacji siebie w warunkach presji społecznej. Autor opowiada o dzieciństwie w zamkniętym uralskim mieście, szkolnych traumach i bullyingu, o strachu przed byciem „innym” i konieczności ukrywania swoich uczuć.
Nawet przeprowadzka do dużego miasta i zewnętrzna wolność nie uwalniają bohatera od wewnętrznej niepewności i wstydu, wykształconych przez lata. Poprzez osobiste wspomnienia mówi o pierwszych relacjach, skomplikowanych emocjonalnych przeżyciach i próbach zrozumienia siebie w świecie, w którym otwartość może obrócić się w podatność.
Książka łączy spowiedziową szczerość z ironią i żywymi detalami z mediów i życia towarzyskiego. To historia nie tylko o tożsamości seksualnej, ale także o prawie do bycia sobą — bez zerkania na oczekiwania i presję otoczenia.
W centrum opowieści jest myśl o tym, że prawdziwa akceptacja zaczyna się tam, gdzie człowiek przestaje zdradzać siebie dla cudzej aprobaty.