Amerykański pisarz, myśliwy, podróżnik i przyrodnik James Oliver Curwood przeszedł do historii literatury jako klasyk prozy przygodowej i zwierzęcej, którego książki stoją w jednym rzędzie z „Wezwaniem przodków” i „Białym Kłem” Jacka Londona oraz „Opowieściami o zwierzętach” Ernesta Setona-Thompsona. Tematy, fabuły i postacie dzieł Curwooda pochodzą z głębokich tajgi Północnej Kanady i Alaski, w których autor spędził znaczną część swojego życia.
Na los głównych bohaterów powieści „Wędrowcy Północy” (1919) - domowego szczeniaka Mikiego i niedźwiadka Neewy, przypadkowo znalezionych razem w lesie, spada seria surowych i niebezpiecznych, na granicy zagłady, prób, podczas których dorastają, mężnieją, zacieśniają więzy i uczą się wzajemnej pomocy. Powieść „W gąszczu Północy” (1922) opowiada o trudnej podróży nieustraszonego i szlachetnego bandyty Rogera MacKeya, jego młodej ukochanej Neydy i ich wiernego psa Pitera Chromuli, ściganych przez Królewską Policję Konną, przez całą Kanadę - z południa na północ i z powrotem, po przesiąkniętych wiatrem i śnieżnymi zamieciami bezkresnych przestrzeniach północnoamerykańskiej tundry...