Zamek

Franz Kafka (1883—1924) — jeden z najbardziej wpływowych pisarzy XX wieku, klasyk literatury niemieckojęzycznej i kluczowa postać modernizmu. Jego proza jest rozpoznawalna po przerażająco jasnym stylu, w którym maksymalna precyzja języka łączy się z atmosferą niepokoju, absurdu i wyobcowania. Kafka w nowych formach przemyśla fundamentalne pytania ludzkiego istnienia — winy, władzy, bezsilności, samotności i nieprzejrzystości złożonych systemów. Jego teksty, mimo zewnętrznej prostoty, ujawniają głębokie psychologiczne i filozoficzne warstwy, a sytuacje przez niego stworzone stały się powszechnie znane: «kafkowski» oznacza teraz zderzenie człowieka z irracjonalnymi, niepojętymi siłami.

Jednej zimowej nocy geodeta K. przybywa do zasypanej śniegiem wioski u podnóża góry, na której stoi zamek. Mieszkańcy wioski, a potem sam K., znajdują się pod tajemniczym wpływem zamku i jego pilnych urzędników, którzy pozostają nieuchwytni i niepojęci. I K. staje w obliczu świata niedostępnego, zamkniętego na biurokratycznym aparacie. Ale aby urządzić się w wiosce, K. potrzebuje oficjalnego pozwolenia z kancelarii zamku, jednak co jest potrzebne zamkowi?..