Czarnobyl, moja miłość

USSR, 1987 rok. Życie i kariera dwudziestodwuletniej dziennikarki miejskiej Natalii Pietrenko ułożyłyby się całkiem pomyślnie, gdyby nie spotkała miłości – czterdziestoletniego inżyniera-fizyka, żonatego i «moralnie niestabilnego». Władimir pojechał do Czarnobyla, aby likwidować skutki katastrofy, a Nadia postanowiła podążyć za nim – mimo że w ten sposób traciła wszystko: pracę, rodzinę, przyjaciół… Czy to była prawdziwa miłość – czy może największy błąd w jej życiu?

W autobiograficznej powieści-wspomnieniu splatają się dwa wątki – kronika szaleńczej miłości i historia katastrofy technologicznej. Ale najwięcej uwagi w Strefie autor zwraca na ludzi – tych, którzy żyli i pracowali w ekstremalnej sytuacji. Żywy i głęboko osobisty opis Natalii Pietrenko, oparty na jej dziennikowych zapiskach i notatkach dziennikarskich, jest pełen szczegółów i codziennych detali tamtego trudnego czasu.