Nawadwipa-dhama mahatmya

To dzieło Śrila Bhaktivinody Thakury, wybitnego myśliciela, teologa, poety i działacza społecznego z Zachodniego Bengalu, stanowi nie filozoficzne, a artystyczne dzieło. Opisuje wydarzenia, które Śrila Bhaktivinoda doświadczył jako duchowe objawienie: opowieść o podróży Śrili Jivy Goswamiego i Śri Nityanandy Prabhu po miejscach związanych z czynami Śri Chaitanyi Mahaprabhu. Podczas tej podróży Nityananda Prabhu opowiada o znaczeniu świętych miejsc, które znajdują się na dziewięciu wyspach Dhamy, o wydarzeniach związanych z nimi oraz o ważnych ideach filozoficznych, na których opiera się nauka gaudija-waisznawizmu. W drugiej części tej książki zatytułowanej „Śri Nawadwipa bhava-taranga” odkrywane są bardzo ważne ezoteryczne prawdy, dlatego jej zrozumienie będzie dość trudne dla nieprzygotowanego czytelnika. Można ją polecić jedynie tym, którzy długo i głęboko studiują gaudija-waisznawizm. Trudno przecenić historyczną rolę tej książki w kształtowaniu i rozwoju nauki gaudija-waisznawizmu.