Gejsza Eiko

Seiji Tanizaki „Gejsza Eiko” – jak wyobrażamy sobie japońskie kobiety? Luksusowy kwiat, rozkwitający na tatami lub futonie, wyszukane, delikatne stworzenie, stworzone tylko po to, aby przynosić radość mężczyznom, służyć im i cieszyć oko. Sądząc po starożytnych tekstach, takich jak „Opowieść o Genjim” czy „Dziennik Izumi Shikibu”, takimi były w epoce Heian. Ale na początku XX wieku wszystko się zmieniło. Okazuje się, że te kwiaty miały ukryte do tej pory ostre kolce. Japoński pisarz Seiji Tanizaki w swoim powieści „Gejsza Eiko” pisze o silnej, namiętnej kobiecie, która nie uznaje najmniejszych kompromisów w swojej miłości, oraz o mężczyznach, tkwiących po uszy w codzienności, zaplątanych w rodzinne kłótnie, niepewnych i tchórzliwych.

Seiji Tanizaki (1890–1971) – młodszy brat słynnego Tanizaki Jun'ichirō. Zaczął swoją działalność literacką pod wpływem swojego znanego brata i jako literat osiągnął duże sukcesy. Napisał ponad czterdzieści powieści i opowiadań, ponadto zasłynął jako znawca literatury angielskiej oraz doskonały tłumacz.

Przekład z języka japońskiego A.A. Leiferta